Βιβλιογραφία

Ιδιαίτερες Ευχαριστίες στον κ. Γιάννη Κυριαζόγλου!

Η ομάδα μας εκφράζει την ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη της προς τον κ. Γιάννη Κυριαζόγλου, ο οποίος μας επέτρεψε να χρησιμοποιήσουμε το περιεχόμενο από το εξαίρετο βιβλίο του με τίτλο “Delphi Maxims and Quotations of the Seven Sages of Ancient Greece”. Τον ευχαριστούμε θερμά για την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη του.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να βρείτε το βιβλίο του εδώ.

Το βιβλίο “The Delphic Commandments and the Quotations of the seven ancient sages”, έχει μεταφραστεί σε 7 γλώσσες:

1. Pre-Classical Greek Pearls of Wisdom (Αγγλικά) – Δείτε το βιβλίο
2. Pérolas Gregas de Sabedoria Pré-Clássica (Πορτογαλικά) – Δείτε το βιβλίο
3. Vorklassische griechische Perlen der Weisheit (Γερμανικά) – Δείτε το βιβλίο
4. Perlas de sabiduría de la Grecia preclásica (Ισπανικά) – Δείτε το βιβλίο
5. Perles de sagesse de la Grèce préclassique (Γαλλικά) – Δείτε το βιβλίο
6. Perle di saggezza della Grecia preclassica (Ιταλικά) – Δείτε το βιβλίο
7. Доклассические греческие жемчужины мудрости (Ρωσικά) – Δείτε το βιβλίο

Adler, Mortimer J. (2006). Aristotle for all. Publications PAPADIMA, Athens, Greece.
Alcock, S.E., J.F. Cherry, and J. Elsner (2001). Pausanias: Travel and Memory in Roman Greece, Oxford University Press.
Arafat, Karim W. (1996). Pausanias’ Greece: Ancient Artists and Roman Rulers, Cambridge University Press.
Aristotle (1934). Nicomachean Ethics. Harvard University Press.
Aristotle (1942). On Man In The Universe (Metaphysics, Ethics, Politics, Ethics, Poetics). Walter J. Black, USA.
Aristotle (1976). The Nicomachean Ethics, London: Penguin.

Bakalis, Nikolaos (2005). Handbook of Greek Philosophy: From Thales to the Stoics: Analysis and Fragments. Trafford Publishing.
Bakker, Egbert (ed.) (2002). Brill’s Companion to Herodotus. Leiden: Brill
Barnes, J. (1982). The Presocratic Philosophers. London. Routledge Taylor & Francis Group.
Bernard, P. (1973). ‘Fouilles d’Ai Khanum’. 21(1). In ‘Memoires de la delegation archeologique francaise en Afganistan’. Paris : Klincksieck.
Broad, William J. (2006). The Oracle: Ancient Delphi and the Science Behind its Lost Secrets. The Penguin Press.
Burnet, John (2003). Early Greek Philosophy. Kessinger Publishing.

Chambry, Emily (1925). Fables / Esope. Paris: Belles Letres.
Christides, A-F. (Editor) (2002). History of the Greek Language. Center of the Greek Language. Athens, Greece.

Despotopoulos, K. et al. (1988). Lexicon of the presocratic philosophy. Academyof Athens, Research Center for Greek Philosophy. Athens, Greece.
Dewald, Carolyn, and John Marincola, eds. (2006). The Cambridge Companion to Herodotus. Cambridge: Cambridge University Press.
Davenport, Guy (translator) (1979). Herakleitos and Diogenes. Bolinas: Grey Fox Press.
Diels, H. (1958). Doxographi Graeci. Berlin: Weidmann.
Diels, H. (1958). Die Fragmente der Vorsokratiker. Berlin:Wiedmenn.
Diels, H. & Kranz, W. (2001). The pre-socratic philosophers. Publications PAPADIMA, Athens, Greece.
Dimouleas, P. (1996). The genealogy of gods and heroes. EKATI, Athens, Greece.
Diogenes Laertius. ‘Lives and Opinions of Eminent Philosophers’. Loeb Classical Library Series, Vol.1, Harvard University Press.
Diogenes Laertius (1925). Lives of the Philosophers (Book 1) Tr . R. D. Hicks. Loeb Classical Library. Harvard Univ. Press.
Douskou, Iris, ed. The Olympic Games in Ancient Greece. Athens: Ekdotiki Athenon S.A., 1976.
Drees, Ludwig. Olympia. Gods, Artists, and Athletes. London: Pall Mall Press, 1968.
Duff, Timothy E. (2002): Plutarch’s Lives: exploring virtue and vice. Oxford, UK.

Evans, J. A. S. (1982). Herodotus. Boston: G. K. Hall.
Evans, J. A. S. (1991). Herodotus, Explorer of the Past: Three Essays. Princeton, NJ: Princeton University Press.

Fegerabend, Karl (1918). Handy Dictionary of the Greek and English languages, David McKay Co., N.Y., USA.
Finley, M.I. and Pleket, H.W. The Olympic Games: The First Thousand Years. New York: Viking Press, 1976.
Flory, Stewart (1987). The Archaic Smile of Herodotus. Detroit: Wayne State University Press.
Fontenrose, Joseph (1978). The Delphic Oracle: Its Responses and Operations, with a Catalogue of Responses. University of California Press.
Fontenrose, Joseph (1980). Python: A Study of the Delphic Myth and its Origin. University of California Press.
Fornara, Charles W. (1971). Herodotus: An Interpretative Essay. Oxford: Clarendon Press.
Foundas, E. (2007). ‘The Delphic Maxims’, IXOR, Oct. 2007, Athens, Volume 81.
Freeman, Kathleen (1926). The work and life of Solon. Cardiff.
Freeman, Kathleen (1946). The Pre-Socratic Philosophers. Cmbridge& Oxford.

Goudis, D.N. The Oracle of Delphi. HARISSIS Publications, Athens, Greece.
Graves, Robert (1955). The Greek Myths. Penguin.
Green, Roger Lancelyn (1958). Old Greek Fairy Tales. G. Bell and Sons.
Guthrie, W.K.C. (1950). The Greeks and their Gods. London.

Hale, John (2003). ‘Questioning the Delphic Oracle’, in Scientific American, Aug. 2003, www.scientificamerican.com
Habicht, Christian (1985). Pausanias’ Guide to Ancient Greece, Berkeley.
Hanford, S.A. (1954). Fables of Aesop. New York: Penguin.
Hense, O. (1974). Ioannis Stobaei anthologii libri duo posterioris. Berlin: Wiedmann.
Herodotus (1988). “The History” trans. David Grene, The University of Chicago Press.
Hutton, William (2005). Describing Greece: Landscape and Literature in the Periegesis of Pausanias, Cambridge University Press.

Κ

Kefalas, Nektarios (1895-1896). ‘Treasury of Sacred and Philosophical Sayings’ (GREEK: ΙΕΡΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΛΟΓΙΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑ). Zireidios Religious School, Athens, Greece. Also:anemi.lib.uoc.gr.
Kerenyi, K. (2002). The mythology of the Greeks. ESTIA, Athens, Greece.
Kranz, W. (1949). Empedocles. Zurich.
Kyriazopoulos, A. (1998). The myths of Aesop (3 volumes). KAKTOS, Athens, Greece.

Levi, Peter (tr.) (1984a, 1984b). Pausanias: Guide to Greece, 2 vols. (Penguin). Vol. 1 Central Greece; vol. 2 Southern Greece. http://en.wikipedia.org/wiki/Special:BookSources/014044226X
Lines, Kathleen, Editor (1973). The Faber Book of Greek Legends. Faber & Faber.
Lypourlis, D. (2004). The Seven Sages, ZITROS, Salonica, Greece.
Lypourlis, D. (1983). Hippocratic Medicine. PARATIRITIS, Salonica, Greece.

Macrone Michael (1991). Brush Up Your Classics, Gramercy Books, NY.
Markantonatos, G. AN., et al. (2003). Basic Dictionary of Ancient Greek, Gutenberg, Athens.
Martin, Richard P. (1998). “The Seven Sages as Performers of Wisdom” in Cultural Poetics in Archaic Greece (ed. C. Dougherty and L. Kurke) Oxford.
Martis, C.S. (2000). Medicine from Hippocrates to DNA. LIVANIS, Athens, Greece.
Mayvis, Anthony (2006). The Legendary Life and Fables of Aesop. Toronto: Mayant Press.
Mosshamer, A. (1976). ‘The Epoch of the Seven Sages’, California Studies in Classical Antiquity, University of Berkley, 9(1976), pp. 165-180.

Oikonomides, A.N. (1987). ‘Records of “The Commandments of the Seven Wise Men” in the 3rd century B.C.’, the Classical Bulletin, Chicago, Ill., USA, Vol. 63, Summer 1987, Number 3, p.p 67-76.

Pangalis, K. (1999). Heraclitos. Publications ELEFSIS, Athens, Greece.
Parke, H. W., A History of the Delphic Oracle, Basil Blackwell, 1939
Pease, Arthur Stanley (1917). ‘Notes on the Delphic Oracle and Greek Colonization’ in Classical Philology, Vol. 12, No. 1 (Jan., 1917), pp. 1-20.
Pelegrinis, Th. (2004). Dictionary of philosophy. ELLINIKA GRAMMATA. Athens, Greece.
Plato (1942). Five Great Dialogues (Apology, Crito, Phaedo, Symposium, Republic). Walter J. Black, USA.
Plutarch (1928): Dinner of the Seven Sages (Moralia 146b ff) Tr. F. C. Babbitt. Loeb Classical Library. Harvard Univ. Press.
Plutarch, Moralia, tr. Frank Cole Babbitt (1962). Loeb Classical Library Series, Harvard University Press.

Raptis, G.A. (editor) (2008). The Spartans and their Quotations, by Plutarch. ZITROS Publishing, Salonica, Greece.
Reader’s Digest (1971). «The The Reader’s Digest Great Encyclopaedic Dictionary, Vol.3», The Reader’s Digest Association.
Robert, L. (1973). ‘Les inscriptions’, in Bernard 1973.

Saricas, Z. (1991). Thales, Anaximandros, Anaximenis. Publications EXANTAS, Athens, Greece.
Society for Ancient Greek Philosophy://www.societyforancientgreekphilosophy.com
Swaddling, Judith. The Ancient Olympic Games. London: British Museum Publications, Ltd., 1980.

The Holy Bible, King James Version (1974): New American Library.
The Internet Classics Archive. http://classics.mit.edu.
The Stanford Encyclopedia of Philosophy. http://plato.stanford.edu.
Thurston, Harry, editor (1962). Thurston Harper’s Dictionary of Classical Literature and Antiquities, Cooper Square Publishers, Inc.
Tripp, Edward (1970): Crowell’s Handbook of Classical Mythology. New York.
Tsatsomoiros, E.L. (1991). History of the Genesis of the Greek Language. DAVLOS Publishers. Athens, Greece.

University of Chicago Philosophy Files. http://penelope.uchicago.edu.

Vernant J.P. (1975): Myth and Thought in ancient Greece. OLKOS, Athens, Greece.
Vernant J.P., Vidal-Naquet P. (1977): Mythe et tragedie en Grece ancienne. Editions MASPERO, Paris.
Vlastos, G. (1975). Plato’s Universe. Seattle: University of Washington Press

Warner, Rex (1967). The Stories of the Greeks. MacGibbon and Kee.

Γίνε συμμέτοχος της αλλαγής!

Κάνε μια δωρεά!

Συχνές Ερωτήσεις

Δελφικά Παραγγέλματα και Σοφοί

Τι είναι τα Δελφικά Παραγγέλματα;

Πρόκειται για φράσεις μόλις λίγων λέξεων, που σκοπός τους είναι να καθοδηγούν θετικά τον άνθρωπο στην καθημερινή του ζωή. Μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ.

Ποιοι είναι οι επτά αρχαίοι Σοφοί;

Οι επτά αρχαίοι σοφοί ήταν οι: Θαλής ο Μιλήσιος, ο Πιττακός ο Μυτιληναίος, ο Βίας ο Πριηνεύς, ο Σόλων ο Αθηναίος, ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος, ο Περίανδρος ο Κορίνθιος και ο Χίλων ο Λακεδαιμόνιος, περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Αποτελούν τα Δελφικά Παραγγέλματα μέρος κάποιας θρησκείας;

Τα Δελφικά Παραγγέλματα αποτελούν δημιούργημα των επτά αρχαίων Σοφών, ως μία πολύτιμη κληρονομιά, που δόθηκε στο μαντείο των Δελφών. Βάση της παράδοσης, τα Δελφικά Παραγγέλματα είχαν δοθεί απευθείας από τον Απόλλωνα (αρχαίος Θεός) στο μαντείο των Δελφών.

Έχω μια ερώτηση που δεν απαντήθηκε παραπάνω. Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με κάποιον εκπρόσωπό σας;

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή να μας στείλετε email στη διεύθυνση: info@delphicmaxims.org.

Βασικές πληροφορίες

Τι είναι η ΜΚΟ;

Πρόκειται για μία εταιρική μορφή, ιδιωτικού δικαίου, που διατηρεί όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των υπόλοιπων νομικών προσώπων, αλλά είναι η μόνη μορφή εταιρείας, που έχει την δυνατότητα να εισπράξει δωρεές και επιχορηγήσεις.

Η Delphic Maxims είναι ΜΚΟ;

Η Delphic Maxims είναι αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία (ΑΜΚΕ), στην οποία, ως ΜΚΟ απαγορεύεται η διανομή κερδών στα μέλη, ενώ, αν υπάρχουν κέρδη, αυτά θα παραμένουν στην εταιρεία για μελλοντική χρήση.

Ποια είναι η αποστολή της Delphic Maxims;

Ο στόχος της είναι να παρουσιάσει, μέσω της ιστοσελίδας και του app της, τα Δελφικά Παραγγέλματα, ως έναν ενδυναμωτικό οδηγό για προσωπική πρόοδο και εξέλιξη, μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ.

Τι είναι τα Παραγγέλματα της Μετώπης;

Αποτελούν τα τρία σπουδαιότερα Δελφικά Παραγγέλματα, τα οποία βρίσκονταν σε μία στήλη του πρόναου του Ναού του Απόλλωνα, για να μπορεί να τα διακρίνει εύκολα και αμέσως ο επισκέπτης που πλησίαζε στο χώρο. Μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ.

Έχω μια ερώτηση, που δεν απαντήθηκε παραπάνω. Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με κάποιον εκπρόσωπό σας;

Δωρεές

Πώς μπορώ να λάβω την απόδειξη της δωρεάς μου για φορολογικούς λόγους;

Απόκομμα παραστατικού θα λαμβάνετε έπειτα από 5 εργάσιμες ημέρες από την κατάθεσή σας, αυτόματα. Eάν δεν λάβετε τυχόν κάποιο παραστατικό, παρακαλούμε ενημερώστε μας είτε στη φόρμα επικοινωνίας είτε στη διεύθυνση info@delphicmaxims.org.

Μπορώ να δω το αποτέλεσμα από την δωρεά μου;

Κάθε συμμετέχοντας στην προσπάθεια της Delphic Maxims, είτε ως δωρητής, είτε ως εθελοντής, μπορεί να ψηφίζει για τις επόμενες εργασίες / ενέργειες της ΜΚΟ, για τις οποίες θα ενημερώνεται μέσω της ιστοσελίδας, ή με σχετικό newsletter.

Ποιος είναι ο φορολογικός αριθμός της Delphic Maxims;

Ο φορολογικός αριθμός της Delphic Maxims είναι EL 996671830, και ο αριθμός ΓΕΜΗ είναι 171245707000.

Ποια είναι η σημασία των δωρεών και του εθελοντισμού;

Η συμβολή στο έργο της Delphic Maxims, με οποιοδήποτε τρόπο, υποστηρίζει τον βασικό της σκοπό, είναι η διάδοση των Δελφικών Παραγγελμάτων, αλλά και την βιωσιμότητα της Εταιρείας, ώστε να μπορεί να συνεχίζει απρόσκοπτα το έργο της.

Έχω μια ερώτηση που δεν απαντήθηκε παραπάνω. Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με κάποιον εκπρόσωπό σας;

Περαιτέρω Υλικό

Πως γίνεται η σύνδεση των άρθρων με τα Δελφικά Παραγγέλματα;

Τα άρθρα επιλέγονται βάση της συνάφειας που έχουν με το εκάστοτε Δελφικό Παράγγελμα, χωρίς να είναι απαραίτητο να αναφέρεται απευθείας σε αυτό, καταδεικνύοντας τη διαχρονικότητα και το πολιτισμικό βάθος των Παραγγελμάτων.

Έχω μια ερώτηση που δεν απαντήθηκε παραπάνω. Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με κάποιον εκπρόσωπό σας;

Blog

Ποιοι γράφουν τα άρθρα στο blog;

Άρθρα στο blog της Delphic Maxims γράφουν τα μέλη της ομάδας, καθώς και εθελοντές, μπορείς και εσύ να βοηθήσεις, πατώντας εδώ.

Ποια είναι τα θέματα που καλύπτουν τα άρθρα στο blog;

Η θεματολογία των άρθρων σχετίζεται με κάποιο Δελφικό Παράγγελμα ή την ερμηνεία του, περιλαμβάνοντας οποιαδήποτε ζητήματα ή και γεγονότα που οδηγούν στην αυτοβελτίωση, στη δημιουργικότητα και στην έμπνευση του κοινού, προσφέροντας απαντήσεις και θετικούς προβληματισμούς στην προσωπική του ανάπτυξη.